-------------------------------------------------------------------------

เด็กหนุ่มร่างเล็กทำสัญญาณให้มังกรสีน้ำตาลอ่อนแบบเม็ดทรายเงียบเสียงร้องลง จนเหลือเพียงเสียงเครือแผ่ว ๆ อยู่ในลำคอ อย่าส่งเสียงดังอีกนะ เคสเทรล ร่างเล็กบางเดินเข้ามาวางห่อผ้าลงข้าง ๆ มังกรร่างใหญ่ที่นอนหมอบอยู่บนพื้นหญ้านุ่ม รู้รึเปล่าว่าเจ้าทำเสียงดังไปจนถึงในหมู่บ้านแล้วนะ เดี๋ยวก็เป็นเรื่องหรอก ถ้าอยากร้องจริง ๆ ก็ไปให้ลึกกว่านี้แล้วจะอาละวาดยังไงก็ได้ข้าจะไม่ห้ามไม่ว่าสักคำ ริมฝีปากเรียวกรีดรอยยิ้มกว้างเมื่อมังกรที่ใหญ่กว่าตนเองเกิน 4 เท่านั่นโคลงศีรษะใหญ่โตตอบรับโดยดี

หิวรึยัง ? ท่านป้าทำเนื้อย่างอย่างดีมาฝากเจ้ากับผลไม้สดที่เจ้าชอบเก็บมาจากแถวชายป่าล่ะ ว่าพลางคลี่ห่อผ้าที่วางอยู่ข้างตัวออก แบ่งขนมปัง เนื้ออีกเล็กน้อยและผลไม้สดอีก 2 ผลวางไว้บนตักแล้วเลื่อนส่วนที่เหลือกว่าค่อนส่งให้อีกฝ่ายทั้งหมด ลำบากจังเลยนะ เคสเทรล เจ้าตัวใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ไม่มีทีท่าจะหยุดเลย ไม่รู้ขนาดตัวโตเต็มที่จะใหญ่ขนาดไหนแค่นี้ก็ลำบากท่านลุกท่านป้าจะแย่แล้ว เวลาจะเข้าเมืองก็กังวลกับขนาดตัวแบบนี้พาเจ้าเข้าเมืองด้วยก็ซ่อนไม่ได้เหมือนเมื่อก่อนแล้ว แถมข้าก็ไม่กล้าอยู่ห่างเจ้านาน ๆ เสียด้วยสิ ถึงพวกท่านลุงท่านป้าจะไม่เล่าเรื่องของดราโกน่า . . เผ่าพันธุ์ของข้าให้ฟัง แต่ข้าก็รู้สึกได้ถึงสายใยบาง ๆ ที่มัดพวกเราเอาไว้ร่วมกัน ข้ากับเจ้า . . ชีวิตครึ่งหนึ่งของกันและกัน ข้าจะไม่อยู่ห่างไกลเจ้านาน ๆ แน่นอน เคสเทรล

ดวงตาดำขลับกลมโตของมังกรร่างใหญ่กระพริบก่อนหรี่ลง ศีรษะใหญ่ขยับซุกกับเด็กหนุ่มร่างเล็กให้อีกฝ่ายโอบกอดลูบไล้อย่างว่าง่าย เปล่งเสียงเครือแผ่ว ๆ ไม่กล้าให้ดังนักหลุดออกมาให้ได้ยินจากลำคอเรียวยาวก่อนจะกลับลงมางับชิ้นเนื้อชิ้นใหญ่บนห่อผ้าเข้าปากเคี้ยวอย่างอารมณ์ดี 

ฝ่ามือเรียวลูบไล้ผิวเรียบไม่หยาบนักบนลำคอเพรียวไปมาแผ่วเบาอย่างเอ็นดู ก่อนหยิบขนมปังบนตักขึ้นงับเข้าปากอย่างเงียบสงบ

-------------------------------------------------------------------------

แถว ๆ นี้ล่ะมั้ง ที่มีข่าวว่าเห็นมังกรตัวหนึ่งอยู่บ่อย ๆ ชายร่างสูงใหญ่แหวกดงพุ่มไม้ออกพร้อมกับวางสัมภาระที่แบกหนักอยู่บนหลังลงกับพื้นแรงก่อนจะตามด้วยขวานใหญ่ที่สะพายอยู่อีกข้างของบ่า รีบ ๆ ออกมาสิ ข้าจะได้เอาขวานนี่ตัดเขามันไปขาย ตอนนี้มังกรหาได้ยากขึ้นทุกทีต้องได้ราคาดีมากแน่ ๆ

ชายร่างสูงอีกคนก้าวเข้ามาโดยมีร่างอีก 2-3 คนตามมาสมทบเบื้องหลัง ทั้งหมดล้วนสวมเกราะแข็งแรงแน่นหนาและพกอาวุธครบมือ มีข่าวลือจากบรรดาร้านยาด้วยนะ ว่ากันว่าเลือดของมังกรน่ะเป็นยาสารพัดโรคแล้วยิ่งถ้าได้กินหัวใจสด ๆ จากมันจะทำให้ได้อายุขัยองมังกรตัวนั้นมาด้วยล่ะ ข้าอยากจะลองกินดูบ้างเหมือนกันนะ แต่ไม่รู้จะทนขยะแขยงความคาวของเลือดสด ๆ ไหวรึเปล่านี่สิ กระแสเสียงเปล่งหัวเราะลั่นอย่างไม่นึกสนใจจริงจังนัก

นั่นหมายถึงหัวใจที่ได้จากมังกรทั้ง ๆ ที่ยังไม่ตายไม่ใช่รึ ? ชายผมสีน้ำตาลดำที่เดินเข้ามาสมทบเป็นคนสุดท้ายชิงแทรกขึ้น ความคิดบ้า ๆ กว่าจะฆ่ามังกรได้แต่ละตัวก็แทบไม่รอดกันแล้วจะให้ควักเอาหัวใจตอนยังไม่ตายนี่มันคิดได้ยังไงไอ้พวกปล่อยข่าวนี่

เฮ้ ! ดูตรงนั้นสิ ชายคนแรกเงยหน้าขึ้นชี้ผ่านไปยังกลุ่มทิวไม้ด้านหนึ่ง มีเด็กมาทำอะไรอยู่ในที่แบบนี้ด้วย มองเห็นเด็กหนุ่มร่างเล็กผมสีน้ำตาลอ่อนตัดสั้นหอบห่อผ้าขนาดไม่ใหญ่นักและผลไม้ป่าอีกจำนวนหนึ่งในอ้อมแขนวิ่งหายเข้าไปในส่วนลึกของป่าด้วยท่าทางร่าเริงยิ่ง

คิ้วสีเข้มเลิกขึ้นข้างหนึ่ง ในป่าลึกขนาดนี้มีเด็กกล้าเข้ามาคนเดียวด้วยรึ ? แปลกดีชะมัด

ช่างเถอะน่า จากปากคนในหมู่บ้านบอกว่าชายป่าด้านนี้มีสามีภรรยาคู่หนึ่งอาศัยอยู่ พวกนั้นต้องเข้ามาในป่าบ่อย ๆ ถ้าลองไปถามดูอาจจะรู้อะไรบ้างก็ได้นะ ชายผมสีน้ำตาลดำเอ่ยเตือนก่อนจะขยับสัมภาระและอาวุธที่แบกอยู่บนบ่าให้เข้าที่แล้วจึงก้าวเดินต่อไปอย่างไร้ความสนใจอะไรอีก

-------------------------------------------------------------------------

ไม่เคยเห็นเลยจริง ๆ น่ะรึ ? ท่านป้า ชายผมสีน้ำตาลสั้นเอ่ยปากถามหลังจากวางถ้วยน้ำลงบนโต๊ะไม้เบื้องหน้า

หญิงร่างท้วมส่ายศีรษะพร้อมรอยยิ้มบางขณะดวงตาจ้องมองกลุ่มชายร่างใหญ่อาวุธครบมือตรงหน้าไม่ละไปไหนอย่างกังวล ไม่นี่ ก็เคยได้ยินอยู่หรอกนะว่ามีคนเห็นมังกรอยู่ในป่าข้าง ๆ นี่ แต่ข้ากับสามีไม่ค่อยได้ออกไปเข้าป่าบ่อยนักเลยไม่เคยได้เห็นตัวจริง ถ้ามีข้าก็อยากเห็นสักครั้งเหมือนกัน

ชายที่ตัวสูงที่สุดเงยหน้าหันหาชายวัยใกล้ชราที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ก่อนเราจะมาถึงที่นี่ได้เห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งวิ่งเข้าไปในป่าเป็นหลานพวกเจ้ารึ ? ให้เด็กยังโตไม่เต็มที่แบบนั้นเข้าป่าตามลำพังคนเดียวไม่กลัวจะเกิดอะไรขึ้นบ้างรึไง ?

ร่างที่นั่งหัวโต๊ะส่ายศีรษะก่อนยกถ้วยไม้ในมือขึ้นดื่มอึกหนึ่ง ไม่จำเป็นต้องห่วงเด็กคนนั้นหรอก เขาเข้าออกป่าตั้งแต่จำความได้ เขาดูแลตัวเองได้ดีพอสมควร

หญิงร่างท้วมเปล่งเสียงหัวเราะแผ่วเบา ใช่ ไม่ต้องห่วงเขาหรอก เขาชอบหอบข้าวไปกินในป่าบ่อย ๆ กับเจ้ายักษ์เคสเทรลจนเป็นเรื่องปกติไปแล้ว โอ๊ะ !? หญิงผมสีเกาลัดปล่อยมือทิ้งโถเครื่องดื่มขึ้นปิดปากด้วยความตกใจในความเผลอไผลของตนเอง จังหวะเดียวกับที่ผู้เป็นแขกร่วมโต๊ะผุดลุกขึ้นกะทันหันพร้อมสีหน้าทะมึงทึง

-------------------------------------------------------------------------